Prějdti k sodržanju

Т̀

Izvor: Vikipedija
Т̀ т̀

Т̀, т̀ (te s gravisom) jest bukva razširjenoj kirilice, osnovana na bukvě т s dodan‌jem gravisa. V 19. stolětju ona byla upotrěbjena v komi-zyrjanskom, osetinskom i čuvašskom jezykah za označen‌je palatalizovanogo zvučnogo alveolarnogo plosiva [tʲ].

Ona nahodi se v tako nazyvajemom «sjögrenovsko-akademičnom alfebetu» komi-zyrjanskogo jezyka, razrabotanom finsko-russkym lingvistom Andersom Sjögrenom na početku 1830-yh lět i takože koristanom v rabotah Georgija Stepanoviča Lytkina, medžu drugymi v slovniku iz 1887 i gramatikě iz 1889 g. V tutom alfabetu bukvy д̀, т̀, з̀, с̀, ч̀, л̀, н̀ označajut smekčene varianty osnovnyh bukv, nyně pisane s pomočju mekkogo znaka ь.[1][2][3]

Sjögren takože koristal ju v svojej ortografiji osetinskogo jezyka zaměsto raněje upotrěbjenoj njim kombincije тј. U njego i v osetinskom gravis prědstavjaje palatalizaciju. On objasnjaje, že zvuk prědstavjeny bukvoju т̀ istnuje samo v tagaurskom (ironskom) dialektu i je odsutny v digorskom dialektu.[4]

Nakonec bukva т̀ byla kratko upotrěbjena v čuvašskom alfabetu, koristanom čuvašskym prosvětiteljem Ivanom Jakovlevičem Jakovlevom v bukvaru «Т́ъваш ад́изен̀е с̀ыръва в̀ьр̀ен̀м̀ел̀л̀и к̀н̀ег̀e» iz 1872 g.[5]

Sjögrenovsko-akademičny alfabet komi-zyrjanskogo jezyka v knigě Das Buch der Schrift Carla FaulmannaКарла Фаулманна
Osetinsky alfabet Sjögrena, 1844 g.
Čuvašsky alfabet Jakovleva, 1872 g.

Bukva Т̀/т̀ ne jest dostupna v Unikodu kako samostojny znak, ale može byti pisana s pomočju kombinujučego diakritičnogo znaka:

Kodovan‌je Т т ◌̀
Nazva v Unikodu CYRILLIC CAPITAL LETTER TE CYRILLIC SMALL LETTER TE COMBINING GRAVE ACCENT
Unikodšestnadseterična sistema U+0422 U+0442 U+0300
deseterična sistema 1058 1090 768
HTMLšestnadseterična sistema Т т ̀
deseterična sistema Т т ̀
alfabetična sistema Т т —
UTF-8 D0 A2 D0 C2 CC 80
  1. ↑ Лыткинъ, Г. С. (1887). Зырянско-вотско-русскій букварь и свѣдѣнія изъ грамматики (na russkom). Санктпетербургъ. str. 4–5.
  2. ↑ Лыткинъ, Г.С. (1889). "ч. 2: Зырянскій языкъ". Зырянский край при епископах пермских и зырянский язык. Пособие при изучении зырянами русского языка (na russkom). Санктпетербургъ: Типографія Императорской Академіи наукъ. str. 1.
  3. ↑ Лыткин, Г. С. (1931). Русско-зырянский словарь : Роч̀a-коміа кылч̀укӧр. Ленинград: Издательство Академии наук СССР. str. II.
  4. ↑ Шёгрен, Андрей (1844). Осетинская грамматика с краткимъ словаремъ осетинско-россійскимъ и россійско-осетинскимъ (na russkom). Санктпетербургъ. str. 5–8, 12–13.
  5. ↑ Т́ъваш ад́изен̀е с̀ыръва в̀ьр̀ен̀м̀ел̀л̀и к̀н̀ег̀e. Казань. 1872. str. 9.

Vněšnje linky

[praviti | praviti izvorny kod]
С ← Varianty kiriličnoj bukvy Т → У

Т т · Т́ т́ · Т̀ т̀ · Т̆ т̆ · Т̄ т̄ · Т̌ т̌ · Т̂ Т̂ · Т̑ т̑ · Т̈ т̈ · Т̇ т̇ · Т̓ т̓ · Т̊ т̊ · Т͑ Т͑ · Т’ т’ · Т̣ т̣ · Ԏ ԏ · Т̧ Т̧ · Ҭ ҭ · Ҭ̊ ҭ̊ · Ꚑ ꚑ · Ꚋ ꚋ · Ћ ћ · Ђ ђ · Ᲊ ᲊ () · Ҵ ҵ · Ꚓ ꚓ · · · · · Ꚍ ꚍ · Ꚍ̆ ꚍ̆ · t · ᲄ · ᲅ