Przejdź do zawartości

starzec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia Podobna pisownia: starzeć
wymowa:
IPA: [ˈstaʒɛt͡s], AS: [stažec]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) stary mężczyzna

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) bot. rodzaj roślin z rodziny astrowatych; zob. też starzec w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Chilonowi zaś istotnie chodziło o usunięcie Glauka, który jakkolwiek podeszły w leciech, nie był wcale niedołężnym starcem[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) dostojny / zdziecinniały / niedołężny / czcigodny starzec
synonimy:
(1.1) książk. matuzalem, matuzal; pot. dziadek; pot. pieszcz. dziadunio; pot. pogard. staruch, dziad, dziadyga, dziadzisko; obraź. mamut; wulg. pierdziel
antonimy:
(1.1) młodzik, młodzian
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) emeryt, nestor, tetryk, ramol, piernik, bzdyk
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. starość, starowina, starowinka, starszyzna, starosta, starówka
zdrobn. staruszek
zgrub. staruch
forma żeńska staruszka
czas. starzeć się, postarzać
przym. stary, starczy
przysł. staro
wykrz. starczy
związki frazeologiczne:
dom starców
etymologia:
pol. stary + -ec
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, Andrzej Markowski (red.), Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 978-83-01-13111-1, s. 973.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Rozdział 17 w: Henryk Sienkiewicz, Quo vadis, t. I, Gebethner i Wolff, Warszawa 1896, s. 230.