Przejdź do zawartości

Éric Abidal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Éric Abidal
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Éric-Sylvain Abidal

Data i miejsce urodzenia

11 września 1979
Lyon

Wzrost

186 cm

Pozycja

obrońca

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1998–1999 Lyon Duchère AS B
1999–2000 Lyon Duchère AS
2000–2002 AS Monaco 26 (0)
2002–2004 Lille OSC 68 (0)
2004–2007 Olympique Lyon 107 (2)
2007–2013 FC Barcelona 193 (2)
2013–2014 AS Monaco 29 (0)
2014–2015 Olympiakos SFP 15 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2004–2014  Francja 66 (0)
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
II miejsceNiemcy 2006piłka nożna
Multimedia w Wikimedia Commons

Éric-Sylvain Abidal (ur. 11 września 1979 w Lyonie) francuski piłkarz, srebrny medalista MŚ 2006. Był nominalnie lewym obrońcą, jednak z powodzeniem występował również na środku obrony.

W latach 2012–2013 zmagał się z nowotworem i w tamtym czasie bardzo rzadko występował na boisku. Po podpisaniu kontraktu z AS Monaco czynnie grał w piłkę.

W 2025 był fake-news o śmierci Abidala po drugim przeszczepie wątroby[1].

W latach 2025–2026 był dyrektorem sportowym w Al-Wasl[2].

Kariera

[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem małego klubu z rodzinnego miasta, Lyon Duchère AS[3]. W Ligue 1 debiutował 16 września 2000 w barwach AS Monaco[4]. W 2002 odszedł do Lille OSC[5], a po kolejnych dwóch latach został zawodnikiem Olympique Lyon[6]. Z klubem tym został mistrzem kraju w latach 2005, 2006 i 2007. Latem 2007 podpisał czteroletni kontrakt z Barceloną[7]. Na konto Olympique wpłynęło ok. 15 mln euro. W katalońskim klubie grał z 22 numerem na koszulce. 5 stycznia 2011 roku zdobył pierwsze trafienie dla klubu z Katalonii w 1/8 finału Pucharu Króla z Athletic Bilbao[8].

W reprezentacji debiutował 18 sierpnia 2004 w meczu z Bośnią i Hercegowiną[9]. Otrzymał powołanie na Mistrzostwa Świata w 2006 mimo nękających go w sezonie kontuzji i był podstawowym lewym obrońcą Francji na tym turnieju[10]. Podczas MŚ 2006 zagrał w sześciu meczach. 29 czerwca 2007 roku dołączył do hiszpańskiej FC Barcelony, z którą podpisał 4-letni kontrakt. Kwota transferu wyniosła 9 mln euro. 28 maja 2011 zdobył z FC Barceloną Puchar Ligi Mistrzów. Podczas ceremonii wręczenia Carles Puyol oddał mu opaskę kapitana i on jako pierwszy wzniósł w górę Puchar Europy[11].

15 marca 2011 zdiagnozowano u Erica raka wątrobowokomórkowego[12]. Bardzo szybko powrócił do zdrowia i pojawił się na boisku niespełna dwa miesiące później w meczu półfinałowym Ligi Mistrzów przeciwko Realowi Madryt[13]. Kolejnym wielkim wyczynem był jego występ w pierwszym składzie w Finale Ligi Mistrzów oraz zaszczyt wzniesienia tego trofeum.

Dokładnie rok po pierwszej diagnozie, 15 marca 2012, ogłoszono, że Abidal musi poddać się operacji przeszczepu wątroby po nawrocie choroby[14]. Zakończyła się ona sukcesem, a piłkarz wrócił do treningów w grudniu tego samego roku. W marcu 2013 zagrał po raz pierwszy od lutego 2012 w meczu rezerw Barcelony, a 6 kwietnia 2013 wszedł na ostatnie 20 minut spotkania pierwszej drużyny z Mallorcą[15][16]. 30 maja katalońska drużyna ogłosiła, że nie przedłuży wygasającego w czerwcu 2013 kontraktu z Francuzem[17][18]. 1 czerwca odbyło się oficjalne pożegnanie Abidala, na którym wręczono mu pamiątkową koszulkę Barcelony oprawioną w ramkę[19]. 8 lipca 2013 roku podpisał kontrakt z klubem AS Monaco[20]. Po powrocie do swojego dawnego klubu został kapitanem drużyny.

5 lipca 2014 podpisał dwuletni kontrakt z greckim klubem Olympiakos SFP[21]. 19 grudnia 2014 zakończył zawodniczą karierę[22].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Jego żona jest Algierką, a on sam przeszedł na islam[23] i przyjął imię Bilal. Ma trzy córki: Méliana (ur. 2004), Canélia (ur. 2006) oraz Leyna (ur. 2009)[24].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ MSN [online], www.msn.com [dostęp 2025-09-16].
  2. ↑ OFICIAL: Al-Wasl, desvinculación del Director Deportivo Eric Abidal [online], Actualidad del fútbol español e internacional [dostęp 2026-05-21] (hiszp.).
  3. ↑ Why Éric Abidal declined to be Lyon's sporting director? - Get French Football News [online], 11 października 2024 [dostęp 2026-01-24] (ang.).
  4. ↑ Abidal, c'était un roc - [online], L'Équipe [dostęp 2026-01-24] (fr.).
  5. ↑ Raphael Marcant, "Il est passé à travers la porte" : Quand Éric Abidal devenait "fou" dans le bureau de Claude Puel au LOSC [online], Le petit Lillois, 15 kwietnia 2025 [dostęp 2026-01-24] (fr.).
  6. ↑ UEFA.com, Lyon land Abidal, „UEFA.com” [dostęp 2026-01-24] [zarchiwizowane z adresu 2020-09-25] (ang.).
  7. ↑ Eric Abidal [online], www.fcbarcelona.com [dostęp 2026-01-24] (ang.).
  8. ↑ Arron Duckling, FC Barcelona: The Rise and Rise of Eric Abidal [online], Barca Blaugranes, 30 maja 2011 [dostęp 2026-01-24] (ang.).
  9. ↑ Francja - Bośnia i Hercegowina, 18 sie 2004 - Mecze towarzyskie - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-01-24].
  10. ↑ Eurosport is not available in your region [online], www.eurosport.fr [dostęp 2026-01-24].
  11. ↑ Abidal z Pucharem i opaską kapitana. TVN24. [dostęp 2020-02-15]. (pol.).
  12. ↑ James Masters, Natasha Maguder, Eric Abidal: God helped me fight cancer, 31 grudnia 2014 [dostęp 2015-02-05] [zarchiwizowane z adresu 2014-01-05].
  13. ↑ FC Barcelona - Real Madrid, 03/05/2011 - UEFA Champions League - Match sheet [online], www.transfermarkt.com [dostęp 2026-01-24] (ang.).
  14. ↑ Sport, On this day in 2012 – Barcelona announce Eric Abidal to have liver transplant [online], Jersey Evening Post, 15 marca 2023 [dostęp 2026-01-24] (ang.).
  15. ↑ Boštjan Černenšek, FC Barcelona News: 7 April 2013; Cesc Fabregas, Alexis Sanchez Lead Barça Past Mallorca, Eric Abidal Returns [online], Barca Blaugranes, 7 kwietnia 2013 [dostęp 2026-01-24] (ang.).
  16. ↑ F.C.B. Jugadors, Barcelona - Mallorca (5-0) - League - 06/04/2013 | FC Barcelona Players [online], FCB Jugadors [dostęp 2026-01-24] (ang.).
  17. ↑ Barcelona rezygnuje z Abidala. ekstraklasa.org, 2013-05-30. [dostęp 2013-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-05)]. (pol.).
  18. ↑ Eric Abidal przestaje być piłkarzem Barcelony. interia.pl, 2013-05-30. [dostęp 2013-05-30]. (pol.).
  19. ↑ p, El homenaje del Barça a Abidal en su despedida [online], www.elheraldo.hn [dostęp 2026-01-24] (hiszp.).
  20. ↑ Eric Abidal comes back. AS Monaco. [dostęp 2013-07-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-08)]. (ang.).
  21. ↑ Eric Abidal leaves Monaco for Olympiakos, „BBC Sport”, 5 lipca 2014 [dostęp 2026-01-24] (ang.).
  22. ↑ Éric Abidal announces retirement. fcbarcelona.com. [dostęp 2015-01-10]. (ang.).
  23. ↑ Abidal, Ribéry... Allah est-il devenu le Dieu des stades ? [online], Le Nouvel Obs, 14 stycznia 2011 [dostęp 2026-01-24] (fr.).
  24. ↑ El escándalo del triángulo amoroso de Éric Abidal que ha terminado con detenidos y un divorcio [online], ELMUNDO, 25 listopada 2021 [dostęp 2025-10-27] (hiszp.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Éric_Abidal&oldid=79819731”