Przejdź do zawartości

Robert Habeck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Robert Habeck
Ilustracja
Robert Habeck (2025)
Data i miejsce urodzenia

2 września 1969
Lubeka

Wicekanclerz Niemiec
Okres

od 8 grudnia 2021
do 6 maja 2025

Przynależność polityczna

Zieloni

Poprzednik

Olaf Scholz

Następca

Lars Klingbeil

Minister gospodarki i ochrony klimatu Niemiec
Okres

od 8 grudnia 2021
do 6 maja 2025

Przynależność polityczna

Zieloni

Poprzednik

Peter Altmaier[a]

Następca

Katherina Reiche[b]

podpis

Robert Habeck (ur. 2 września 1969 w Lubece[1]) – niemiecki polityk i pisarz, w latach 2012–2018 wicepremier i minister w rządzie Szlezwika-Holsztynu, deputowany do Bundestagu, od 2018 do 2022 współprzewodniczący Zielonych, w latach 2021–2025 wicekanclerz oraz minister gospodarki i ochrony klimatu.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Studiował germanistykę i filozofię na Uniwersytecie Albrechta i Ludwika we Fryburgu. Kształcił się również w Roskilde i Hamburgu. W 1996 uzyskał magisterium, a w 2000 doktorat[1]. Zajmował się działalnością pisarską wspólnie ze swoją żoną Andreą Paluch(inne języki)[2].

Od 2002 działacz Zielonych, w latach 2004–2009 przewodniczył partii w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn. W 2009 był głównym kandydatem w wyborach krajowych. W latach 2009–2012 pełnił funkcję przewodniczącego frakcji w landtagu. W 2012 został wicepremierem i ministrem w rządzie landowym Torstena Albiga. Pozostał na tych stanowiskach również w utworzonym w 2017 gabinecie Daniela Günthera. Jako minister odpowiadał głównie za transformację energetyczną, rolnictwo i środowisko[1].

W styczniu 2018 został obok Annaleny Baerbock wybrany na jednego z dwojga współprzewodniczących Zielonych[3]. W konsekwencji zrezygnował ze stanowisk w parlamencie i rządzie krajowym[4]. W wyborach w 2021 uzyskał mandat posła do Bundestagu[5].

Po tych wyborach kierowani przez niego Zieloni zawiązali koalicję rządową z Socjaldemokratyczną Partią Niemiec i Wolną Partią Demokratyczną[6]. W grudniu 2021 w nowo utworzonym rządzie Olafa Scholza Robert Habeck objął stanowiska wicekanclerza oraz ministra gospodarki i ochrony klimatu[7]. W następnym miesiącu zakończył pełnienie funkcji partyjnej[8].

W 2025 ponownie był głównym kandydatem swojej formacji w wyborach federalnych[9]; utrzymał wówczas mandat poselski na kolejną kadencję[10]. Stanowiska rządowe zajmował do maja 2025. Odszedł z parlamentu pod koniec sierpnia tego samego roku[11].

  1. Peter Altmaier był ministrem gospodarki i energii.
  2. Katherina Reiche została ministrem gospodarki i energii.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Zur Person. schleswig-holstein.de. [dostęp 2018-10-15]. (niem.).
  2. Wer wagt, beginnt. kiwi-verlag.de, 8 września 2016. [dostęp 2018-10-15]. (niem.).
  3. German Greens elect new leadership duo. politico.eu, 27 stycznia 2018. [dostęp 2018-10-15]. (ang.).
  4. Robert Habeck. gruene.de, 1 września 2018. [dostęp 2018-10-15]. (niem.).
  5. Bundestagswahl 2021: Gewählte in Landeslisten und Wahlkreisen. bundeswahlleiter.de. [dostęp 2021-09-29]. (niem.).
  6. Koalitionsvertrag unterzeichnet. tagesschau.de, 7 grudnia 2021. [dostęp 2021-12-08]. (niem.).
  7. Neue Bundesministerinnen und Bundesminister vereidigt. bundestag.de, 8 grudnia 2021. [dostęp 2021-12-08]. (niem.).
  8. Jens Thurau: Zmiana warty w partii Zielonych. dw.com, 29 stycznia 2022. [dostęp 2022-01-29].
  9. Malek Fouda: German chancellor candidates react to exit polls in Sunday's election. euronews.com. [dostęp 2025-02-24]. (ang.).
  10. Bundestagswahl 2025: Gewählte Abgeordnete. bundeswahlleiterin.de. [dostęp 2025-02-24]. (niem.).
  11. Dr. Robert Habeck. bundestag.de. [dostęp 2025-09-11]. (niem.).