Dragon’s Dogma
| Producent | |
|---|---|
| Wydawca | |
| Reżyser | |
| Kompozytor | |
| Silnik | |
| Data wydania |
22 maja 2012 |
| Gatunek | |
| Tryby gry | |
| Platforma |
Microsoft Windows, PlayStation 3, Xbox 360, PlayStation 4, Xbox One, Nintendo Switch |
| Następna gra w serii | |
| Strona internetowa | |
Dragon’s Dogma – fabularna gra akcji osadzona w otwartym świecie, wyprodukowana i wydana przez japońskie przedsiębiorstwo Capcom pod kierownictwem Hideaki Itsuno. Premiera odbyła się 22 maja 2012 roku na konsolach PlayStation 3 oraz Xbox 360[1].
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Akcja toczy się w krainie Gransys, stylizowanej na średniowiecze z akcentami mitologicznymi. Gracz kieruje postacią tzw. Powstałego (Arisen) podczas ataku smoka na wioskę rybacką Cassardis. Bestia wyrywa bohaterowi serce i rzuca wyzwanie do ostatecznej konfrontacji. Zadaniem bohatera jest pokonanie bestii i odzyskanie serca[2][3].
Rozgrywka
[edytuj | edytuj kod]Rozgrywka koncentruje się na eksploracji rozległego królestwa Gransys oraz wykonywaniu zadań zlecanych przez postacie niezależne. Gracz na początku przygody tworzy własną postać, wybierając spośród trzech podstawowych klas: wojownika, strzelca lub maga, które wraz z postępem w grze mogą ewoluować w bardziej zaawansowane lub hybrydowe profesje[4].
Elementem wyróżniającym Dragon’s Dogma jest system pionków (pawns). Są to towarzysze sterowani przez sztuczną inteligencję, którzy wspierają gracza w walce i eksploracji. Gracz tworzy jednego stałego pionka, natomiast dwóch pozostałych może rekrutować, a grając online, zyskuje się dostęp do pionków stworzonych przez innych graczy z całego świata. Pionki posiadają własną wiedzę o świecie, potworach oraz zadaniach, którą dzielą się z graczem w czasie rzeczywistym[3][4].
System walki charakteryzuje się dużą dynamiką i kładzie nacisk na interakcję z otoczeniem oraz przeciwnikami. Podczas starć z gigantycznymi bestiami, takimi jak gryfy, cyklopy czy chimery, postać gracza może wspinać się bezpośrednio na ciało potwora, aby atakować jego czułe punkty. Mechanika ta wymaga zarządzania paskiem wytrzymałości, który odpowiada zarówno za ataki specjalne, jak i fizyczne utrzymanie się na przeciwniku[3][4][5].
Produkcja
[edytuj | edytuj kod]Capcom dążył do stworzenia gry, która łączyłaby zachodnią estetykę gier RPG z japońskimi systemami walki[6][7]. Gra powstała na autorskim silniku Capcomu – MT Framework[8]. Oprawa dźwiękowa gry została skomponowana przez Tadayoshiego Makino we współpracy z Inonem Zurem i Rei Kondohem[9].
W kwietniu 2013 roku zadebiutowała rozszerzona wersja gry pod tytułem Dragon’s Dogma: Dark Arisen. Wprowadziła ona nową wyspę Bitterblack Isle, która oferowała wyższy poziom trudności, nowe przedmioty oraz poprawiony interfejs użytkownika. Ta edycja stała się podstawą dla późniejszych portów na systemy Microsoft Windows i konsole PlayStation 4, Xbox One oraz Nintendo Switch[10][11][12].
Odbiór
[edytuj | edytuj kod]Gra spotkała się z pozytywnym przyjęciem ze strony krytyków, którzy chwalili przede wszystkim innowacyjny system walki oraz unikalne podejście do współpracy sieciowej, choć w momencie premiery wytykano produkcji problemy techniczne oraz specyficzny system zapisu stanu gry[12][13].
Sukces finansowy i artystyczny doprowadził do powstania serialu anime wyprodukowanego przez platformę Netflix w 2020 roku[14] oraz oficjalnej kontynuacji Dragon’s Dogma 2, która została wydana w marcu 2024 roku, rozwijając koncepcje zapoczątkowane w pierwowzorze[15].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Michael McWhertor, The original Dragon’s Dogma arrived at a dark time in Capcom history [online], Polygon.com, 15 marca 2024 [dostęp 2026-04-16] (ang.).
- ↑ Michael Hoglund, The full story of Dragon's Dogma: Timeline, lore, and history summarized before you play Dragon's Dogma 2 [online], Windows Central, 7 marca 2024 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- 1 2 3 Dragon's Dogma: Dark Arisen – Recenzja, „Eurogamer.pl”, 1 maja 2013 [dostęp 2026-04-17].
- 1 2 3 Wesley Scott, Dragon's Dogma: Dark Arisen Review [online], GameSpew, 2 lutego 2016 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ Chris Penwell, Dragon's Dogma 2: How to Climb on Enemies [online], Hardcore Gamer, 4 kwietnia 2024 [dostęp 2026-04-19] (ang.).
- ↑ Philip Kollar, Dragon's Dogma review: breaking with tradition [online], Polygon.com, 21 maja 2012 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ Dragon’s Dogma Review [online], ZTGD, 31 maja 2012 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ Digital Foundry, Face-Off: Dragon's Dogma [online], Digital Foundry, 2 czerwca 2012 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ Mark Steighner, Checking the Score: Dragon's Dogma Dark Arisen [online], Hardcore Gamer, 24 stycznia 2016 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ Review — DRAGON'S DOGMA: DARK ARISEN is a PC Port Done Right [online], GameTyrant, 27 stycznia 2016 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ Kazuma Hashimoto, Dragon Dogma: Dark Arisen Switch Review [online], www.rpgsite.net [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- 1 2 Dragon's Dogma: Dark Arisen user reviews – Metacritic [online], www.metacritic.com [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ Dragon's Dogma: Dark Arisen Reviews [online], OpenCritic, 14 stycznia 2016 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ Dragon's Dogma [online], www.rottentomatoes.com [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ Jarrett Green, Dragon’s Dogma 2 Review [online], IGN, 20 marca 2024 [dostęp 2026-04-17] (ang.).