Valse balans
Valse balans of schijnbalans,[1] ook bekend als bothsideism, is het fenomeen in de journalistiek waarbij journalisten ernaar streven om beide kanten van een bepaalde kwestie evenwichtig te belichten, zelfs in gevallen waarin de geloofwaardigste bronnen naar één zijde over hellen.[2][3] Het toepassen van hoor en wederhoor leidt dan tot onevenwichtige berichtgeving, omdat buitenproportionele aandacht wordt geschonken aan minderheidsposities, veelal uit sensatiezucht.[1] Het is een fenomeen dat voornamelijk voorkomt in traditionele media. Bekende voorbeelden van kwesties waarbij valse balans een rol speelt zijn klimaatverandering en de veiligheid van vaccinaties. Hoewel een onjuiste balans geen nepnieuws is, draagt het, net als nepnieuws, bij aan een klimaat waarin de waarheid minder waardevol wordt geacht. De valse balans wordt in toenemende mate als een problematische praktijk in de journalistiek gezien.[4]
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]- 1 2 Jeroen Hopster, Denkfout: Twee perspectieven op gelijke voet zetten, Filosofie Magazine, 4 mei 2017
- ↑ (en) False balance in news coverage of climate change makes it harder to address the crisis. news.northwestern.edu (22 juli 2022). Geraadpleegd op 19 maart 2026.
- ↑ (en) Spayd, Liz, "The Truth About ‘False Balance’", The New York Times, 10 september 2016. Geraadpleegd op 19 maart 2026.
- ↑ Natascha Rietdijk & Alfred Archer (2021), "Post-Truth, False Balance and Virtuous Gatekeeping". in: Nancy E. Snow & Maria Silva Vaccarezza (eds), Virtues, Democracy, and Online Media: Ethical and Epistemic Issues. Routledge.