Saltar ao contido

Touki Bouki

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Touki Bouki
 Instancia de
Características
 Cor
 Xénero artístico
 Ambientado en
 Lingua orixinal
Implicados
 Director/a
 Compositor/a
 Guionista
 Elenco
Datas
 Fundación / creación
1973 Editar o valor en Wikidata
 Data de publicación
15 de febreiro de 1991 (Nova York)
maio de 1973 (Festival Internacional de Cinema de Cannes)
1973 Editar o valor en Wikidata
Cifras e dimensións
 Custo
   30.000 $ Editar o valor en Wikidata
 Duración
   85 min Editar o valor en Wikidata
Localización
 País de orixe
Fontes e ligazóns
ISAN0000-0000-DB10-0000-2-0000-0000-V Editar o valor en Wikidata
Freebase/m/07ww2lg Editar o valor en Wikidata
 Puntuación da crítica
86% Rotten Tomatoes (8 de outubro de 2021)
7.3/10 Rotten Tomatoes (8 de outubro de 2021) Editar o valor en Wikidata
IMDB: tt0070820 Filmaffinity: 731127 Allocine: 1555 Rottentomatoes: m/touki-bouki Allmovie: v120133 TCM: 511407 Editar o valor en Wikidata
Wikidata

Touki Bouki, que podería traducirse ao galego como "A viaxe da hiena", é un filme senegalés, de 1973, dirixido por Djibril Diop Mambéty, e que está considerado como un clásico do cinema africano.

O pastor marxinal Mory e mais a súa amante Anta, unha universitaria rebelde que viste de xeito masculino, queren marchar do Senegal deixando atrás a súa vida tradicional. Para iso necesitan cartos que non teñen, e farán todo tipo de argallas para conseguilos. Subidos nunha moto ao Easy Rider, que ademais leva no guieiro unha cornamenta de vaca, acabarán por roubarlles roupa e diñeiro a uns señoritos da burguesía de Dakar. Con eses cartos e vestidos estrafalariamente tentarán subir a un transatlántico que os leve a París. Pero na escada de subir el arrepíntese e volve para recuperar a moto esquecida. Finalmente, só ela marchará a Europa.

Personaxes

[editar | editar a fonte]

Relevancia

[editar | editar a fonte]

O filme Touki Bouki representa un fito na historia do cinema africano. Ademais da consistencia da produción e do emprego da cor, pouco común no tempo e na latitude, a obra explora camiños moi distintos aos que daquela seguira o cinema africano. A súa forma de narrar simbolista, a súa mestura de comedia e drama, a presenza da homosexualidade , os movementos da cámara, con longuísimos travellings ou os espidos femininos son sorprendentes para o contexto. Pódese considerar un filme do subxénero de escapadas, pero tamén unha ollada conservadora e anticolonial. Non se estreou en Europa ata 1986.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]