Лаппеэнранта (ru) dende 1743 Вилманстранд (bg) dende 1649ata 1743 Вильманстранд (ru) dende 1649ata 1743 Villmanstrand stad (sv) Lappeenrannan kaupunki (fi)
Lappeenranta (en suecoVillmanstrand) é unha cidade de Finlandia, situada no sueste do país, na rexión de Carelia do Sur (da cal é capital). Segundo o censo de 2012, a cidade ten unha poboación de 72.445 habitantes.[1]
O nome Lappeenranta consiste no xenitivo de Lappee e o apelativo ranta que significa "beira". A historia de Lappeenranta inclúe o municipio rural de Lappee e o hundredLapvesi. O nome sueco Villmanstrand contén as palabras vildman (home fiero), e strand (beira). O home fiero aparece no escudo de armas de Lappeenranta.
Lappeenranta formouse orixinalmente ao redor dun promontorio próximo ao lago Saimaa. No século XVI, o mercado foi trasladado de Kauskila, o antigo centro de Lappe, á actual fortaleza. A primira mención a Lapwes, como era chamada, é unha carta de privilexio de 1542 que subxugou o mercado baixo a autoridade de Viborg.
A cidade foi fundada en 1649 por Cristina de Suecia, lexitimizando o comercio no daquela popular mercado de Lapvesi. Porén, a carta de privilexio parlamentario e o escudo foron testemuñados en 1652. Nese momento, Lappeenranta era un importante porto para o alcatrán.
Entre 1721 e 1743, Lappeenranta foi a capital de Kymmenegård e Savonlinna.
En 1741, a batalla de Villmanstrand enfrontou aos exércitos sueco e ruso nam was fought between the Swedish and Russian armies in the Guerra Ruso-Sueca de 1741–1743. A batalla rematou cunha vitoria rusa. A cidade foi saqueada, as construcións de madeira incluída a cancelería provincial foron queimadas e os arquivos eclesiásticos foron danados.
O municipio de Lappee foi anexionado a Lappeenranta en 1967, e Nuijamaa en 1989. Durante a crise financeira de 2009 e 2010, Joutseno e Ylämaa foron anaxionados respectívamente a Lappeenranta.
Lappeenranta está situada ao sueste de Finlandia, á beira do lago Saimaa, situado ao norte do termo municipal. O concello ten uns 37km de fronteira con Rusia, e un posto fronteirizo, o de Nuijamaa. A meirande parte do concello está ocupada por bosques e terras agrícolas.