uslu
 |
Ayrıca bakınız: Uslu |
Türkçe
[düzenle]Ön ad
[düzenle]uslu (karşılaştırma daha uslu, üstünlük en uslu)
- söz dinleyen, yaramazlık yapmayan, çevresindekileri rahatsız etmeyen. (genellikle çocuk)
- akıllı, zeki
Örnekler
[düzenle]- Herkes tarafından sevilen, uslu ve çalışkan bir öğrenciydi.
Köken
[düzenle]Karşıt anlamlılar
[düzenle]Sözcük birliktelikleri
[düzenle]- uslu bir şekilde , uslu uslu , uslu kişi , uslu durmak , uslu akıllı
Türetilmiş kavramlar
[düzenle]Atasözleri
[düzenle]Çeviriler
[düzenle]Gagavuzca
[düzenle]Ön ad
[düzenle]uslu
- uslu
Köken
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]- Etymological Dictionaries - Andras Rajki