Wilk leśny

Wilk leśny

Canis lupus nubilus
Say, 1823
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	drapieżne
Rodzina	psowate
Rodzaj	wilk
Gatunek	wilk szary
Podgatunek	wilk leśny
Zasięg występowania
Zasięg podgatunków wilka      wilk leśny

Wilk leśny (Canis lupus nubilus) – średniej wielkości podgatunek wilka szarego, drapieżnego ssaka z rodziny psowatych (Canidae), zamieszkuje północno-zachodnie części Stanów Zjednoczonych i południowo-zachodnią, wschodnią i północno-wschodnią Kanadę oraz południowo-wschodnią Alaskę. Rozpowszechniony na dużym obszarze, w niektórych miejscach zagrożony, legalne polowania dozwolone na terenie Kanady. Dawniej był spotykany również na Wielkich Równinach i południowym obszarze Gór Skalistych. Podgatunek o różnorodnym kolorycie, od barwy szarej, ciemnoszarej, żółto-szarej do czerwonawej. Wytworzył wiele form geograficznych różniących się umaszczeniem:

• C. l. n. nubilus – przedstawiciel typowy tego podgatunku. Dawniej spotykany na Wielkich Równinach, jego potomkowie zamieszkują Minnesotę, Wisconsin i Michigan.
• C. l. n. crassodon – zamieszkuje wyspę Vancouver, średniej wielkości, koloryt sierści z odcieniami szarego aż do czarnosiwego.
• C. l. n. fuscus – zamieszkiwał Góry Kaskadowe na obszarze Kanady i północnych części USA, zwany również wilkiem brązowym z powodu swego brunatno-szarego ubarwienia. Średniej wielkości, masa ok. 40–50 kg.
• C. l. n. youngi – wymarła forma wilka leśnego, zamieszkiwał stany Nowy Meksyk, Arizona, Nevada, Utah i Kolorado, średniej wielkości i o jasnej sierści.
• C. l. n. labradorius – różne warianty sierści od czarnej do prawie białej, średniej wielkości. Zamieszkuje płw. Labrador.
• C. l. n. beothucus – wymarły, zamieszkiwał Nową Fundlandię. Było to zwierzę średniej wielkości o prawie białej sierści.
• C. l. n. irremotus – wilk o jasnej sierści, występowanie północne Góry Skaliste do Alberty, prawdopodobnie na większości terenach wymarły.
• C. l. n. hudsonicus – średniej wielkości, zimą ubawienie białe, wiosną szarawe, czasem nazywany „amerykańskim wilkiem tundrowym”. Żyje na zachód i północ od Zatoki Hudsona, na obszarze Terytoriów Północno-Zachodnich oraz prawdopodobnie północnej Manitoby. Często podąża za stadami karibu.
• C. l. n. ligoni – zamieszkuje Archipelag Aleksandra, jeden z najmniejszych amerykańskich wilków, o krótkiej i ciemnej sierści.

Od 1926 był uważany za podgatunek wymarły na wolności, z jedyną zachowaną populacją złożoną z osobników zakupionych przez dr. Edwarda Hebera McCleery'ego. Przeprowadzone badania wykazały, że wilki żyjące w stanach Minnesota, Wisconsin i Michigan to Canis lupus nubilus.