Naar inhoud springen

Lesley Charles

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Lesley Charles
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Geboorteplaats Worcester
Geboortedatum 15 juli 1952
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Titels 2
Hoogste positie 63e (1977)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (1973, 1975)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (1977)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 4e ronde (1974)
Vlag van Verenigde Staten US Open 1e ronde (1974, 1975, 1977)
Dubbelspel
Titels 10
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open kwartfinale (1973, 1975)
Vlag van Frankrijk Roland Garros halve finale (1977)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon halve finale (1976, 1977)
Vlag van Verenigde Staten US Open kwartfinale (1977)
Gemengd dubbelspel
Winst-verliesbalans 17–11
Grandslamresultaten
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon finale (1974)
Vlag van Verenigde Staten US Open kwartfinale (1974)
Laatst bijgewerkt op: 23 maart 2026
Portaal  Portaalicoon   Tennis
Posities op de WTA-ranglijst
per einde seizoen
jaarrang
enkelspel
rang
dubbelspel
1975[1] 89–
1976[2] 79–
1977[3] 63–
1978[4] 179–
1979[5] 132–
1980[6] 144–
1981[7] 127–

Lesley Charles (Worcester, 15 juli 1952)[8][9] is een voormalig tennis­speelster uit Engeland. Charles was actief in het inter­na­tio­nale tennis van 1971 tot en met 1981.

Reeds op zeventienjarige leeftijd, in 1970, werd Charles gesignaleerd op Britse tennistoernooien, zoals het Cumberland Club Hard Court Tournament[10] op de Cumberland Club in de Londense wijk Hampstead, waar zij de tweede ronde bereikte.[11] In april 1971 bereikte zij de finale op het Bio-Strath Sheffield-toernooi in Sheffield – zij verloor de eindstrijd van landgenote Lindsey Beaven.[12] Een maand later won zij de titel op het Bio Strath Droitwich-toernooi in Droitwich Spa (in het graafschap Worcestershire) – in de finale versloeg zij de Austra­lische Vicki Lancaster.[13] Tegen de zelfde finaletegenstandster won Charles in juli ook het Bio-Strath Sunderland Tournament in Durham nabij Sunderland.[14]

In 1972 speelde Charles voor het eerst op een grandslamtoernooi op Wimbledon – daar bereikte zij de tweede ronde. In haar verdere loopbaan was zij ook op de drie andere grandslamtoernooien actief, maar alleen aan Wimbledon nam zij jaarlijks deel. Haar beste resultaat op de grandslam­toernooien is het bereiken van de vierde ronde, op Wimbledon 1974.

Tegen het eind van haar carrière, in 1980, won Charles nog het internationaal gerenommeerde, negentig jaar oude, WTA-toernooi van Johannesburg – in de finale zegevierde zij over de lokale speelster Rene Uys.[15]

Charles behaalde in het dubbelspel betere resultaten dan in het enkelspel. Reeds in 1969 speelde zij op Britse toernooien – met name op het Tunbridge Wells-toernooi in Tunbridge Wells (in het graafschap Kent) won zij de titel, geflan­keerd door landgenote Wendy Slaughter.[16] Met Janice Townsend, eveneens landgenote, greep zij in 1970 de titel op het Bio-Strath Tournament of Droitwich in Droitwich Spa[17] en in 1971, terug met Slaughter, op het Bio-Strath Cumberland Club Tournament op de Cumberland Club in de Londense wijk Hampstead.[18]

In juni 1971 had zij haar grandslamdebuut op Wimbledon, weer samen met Wendy Slaughter. In een ononder­broken reeks van elf jaren gaf zij acte de présence op haar vaderlands grandslamtoernooi. Daar­naast speelde zij ook op de andere grandslamtoernooien – op elk daarvan wist zij minimaal de kwartfinale te bereiken. Haar beste resultaat op de grandslam­toernooien is het bereiken van de halve finale, eenmaal op Wimbledon 1976, andermaal op Roland Garros 1977 en ten derden male op Wimbledon 1977, alle met landgenote Sue Mappin.

Charles won haar eerste internationale dubbelspeltitel in 1972 op het toernooi van Surbiton, met landgenote Jackie Fayter aan haar zijde.[19] In de jaren 1974 en 1975 won zij, voortdurend met Sue Mappin, niet minder dan zes internationale titels. Met kleinere titels meegerekend wonnen Charles en Mappin in 1974 zestien toernooien.[9] In totaal won Charles tien internationale titels, de laatste in 1979 op het WTA-toernooi van Johannesburg met de Zuid-Afrikaanse Tanya Harford.[20]

Gemengd dubbelspel

[bewerken | brontekst bewerken]

Anders dan in de moderne situatie (waarin professioneel gemengd dubbelspel bijna uitsluitend is voorbehouden aan de grandslamtoernooien) werd in de jaren 1970 (en eerder) op allerlei andere toernooien ook een onderdeel in het gemengd dubbelspel georganiseerd. Charles deed daaraan geregeld mee. Zo won zij in 1971 de titel op het Bio-Strath Sunderland Tournament in Durham nabij Sunderland, samen met de Australiër Kim Warwick – op dit evenement won zij ook al de titels in het enkelspel en in het vrouwendubbelspel.[14]

In deze discipline bereikte Charles de finale op Wimbledon 1974, met landgenoot Mark Farrell aan haar zijde. Vier achtereenvolgende jaren (1973–1976) nam zij met Farrell deel aan Wimbledon. De volgende vier jaren (1977–1980) speelde zij op Wimbledon met landgenoot David Lloyd – met hem bereikte zij tweemaal de kwartfinale, in 1978 en 1979.

Tennis in teamverband

[bewerken | brontekst bewerken]

Charles vertegenwoordigde haar vaderland viermaal op de Wightman Cup, in de jaren 1973, 1974, 1976 en 1977. Alleen in 1974 grepen zij de winst.

Finaleplaatsen enkelspel

[bewerken | brontekst bewerken]
nr.finaletoernooiondergrondtegenstandsterscoreref
gewonnen finales
1. 1975-05-24 Vlag van Verenigd Koninkrijk WTA Guildford gravel Vlag van Australië Cynthia Doerner 6-3, 6-4 [21]
2. 1980-11-30 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) WTA Johannesburg hardcourt Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Rene Uys 7-5, 6-4 [15]
verloren finales
1. 1971-04-24 Vlag van Verenigd Koninkrijk WTA Sheffield gravel Vlag van Verenigd Koninkrijk Lindsey Beaven 6-2, 3-6, 4-6 [12]

Finaleplaatsen vrouwendubbelspel

[bewerken | brontekst bewerken]
nr.finaletoernooiondergrondpartnertegenstandstersscoreref
gewonnen finales
1. 1972-06-03 Vlag van Verenigd Koninkrijk WTA Surbiton gras Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Fayter Vlag van Australië Patricia Coleman
Vlag van Australië Wendy Turnbull
6-4, 7-7[22] [19]
2. 1973-11-17 Vlag van Verenigd Koninkrijk WTA Londen tapijt (i) Vlag van Verenigd Koninkrijk Glynis Coles Vlag van Roemenië (1965-1989) Virginia Ruzici
Vlag van Roemenië (1965-1989) Mariana Simionescu
6-3, 7-5 [23]
3. 1974-06-01 Vlag van Verenigd Koninkrijk WTA Surbiton gras Vlag van Verenigd Koninkrijk Sue Mappin Vlag van Verenigd Koninkrijk Sue Barker
Vlag van Verenigde Staten Kate Latham
6-1, 6-0 [24]
4. 1974-07-13 Vlag van Verenigd Koninkrijk WTA Newport (VK) gras Vlag van Verenigd Koninkrijk Sue Mappin Vlag van Verenigde Staten Julie Heldman
Vlag van Israël Paulina Peisachov
5-0, opg. [25]
5. 1974-08-26 Vlag van Verenigde Staten WTA Newport (VS) gras Vlag van Verenigd Koninkrijk Sue Mappin Vlag van Frankrijk Gail Chanfreau
Vlag van Verenigde Staten Julie Heldman
6-2, 7-5 [26]
6. 1974-10-13 Vlag van Spanje WTA Madrid gravel Vlag van Verenigd Koninkrijk Sue Mappin Vlag van Bondsrepubliek Duitsland Kora Creydt
Vlag van Bondsrepubliek Duitsland Helga Masthoff
6-2, opg. [27]
7. 1974-11-02 Vlag van Verenigd Koninkrijk WTA Cardiff tapijt (i) Vlag van Verenigd Koninkrijk Sue Mappin Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Fayter
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joyce Hume
3-6, 6-2, 6-2 [28]
8. 1975-05-17 Vlag van Verenigd Koninkrijk WTA Bournemouth gravel Vlag van Verenigd Koninkrijk Sue Mappin Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Delina Boshoff
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Greer Stevens
6-3, 6-3 [29]
9. 1978-06-03 Vlag van Verenigd Koninkrijk WTA Surbiton gras Vlag van Verenigd Koninkrijk Winnie Wooldridge Vlag van Verenigd Koninkrijk Clare Harrison
Vlag van Verenigd Koninkrijk Deborah Jevans
6-2, 6-4 [30]
10. 1979-12-02 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) WTA Johannesburg hardcourt Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Tanya Harford Vlag van Frankrijk Françoise Dürr
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Marise Kruger
6-1, 6-3 [20]
verloren finales
1. 1973-01-07 Vlag van Australië WTA Sydney gras Vlag van Verenigd Koninkrijk Glynis Coles Vlag van Australië Chris O'Neil
Vlag van Japan Kazuko Sawamatsu
3-6, 4-6 [31]
2. 1973-05-19 Vlag van Verenigd Koninkrijk WTA Guildford gravel Vlag van Verenigd Koninkrijk Glynis Coles Vlag van Verenigde Staten Patti Hogan
Vlag van Verenigde Staten Sharon Walsh
gedeeld [32]
3. 1974-11-16 Vlag van Verenigd Koninkrijk WTA Londen tapijt (i) Vlag van Verenigd Koninkrijk Sue Mappin Vlag van Verenigd Koninkrijk Virginia Wade
Vlag van Verenigde Staten Sharon Walsh
2-6, 7-6, 2-6 [33]
4. 1975-05-24 Vlag van Verenigd Koninkrijk WTA Guildford gravel Vlag van Verenigd Koninkrijk Sue Mappin Vlag van Verenigde Staten Patti Hogan
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Greer Stevens
0-6, 3-6 [21]
5. 1976-05-16 Vlag van Verenigd Koninkrijk WTA Bournemouth gravel Vlag van Verenigd Koninkrijk Sue Mappin Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Delina Boshoff
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Ilana Kloss
3-6, 2-6 [34]
6. 1977-07-17 Vlag van Oostenrijk WTA Kitzbühel gravel Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Fayter Vlag van Australië Helen Cawley
Vlag van Verenigde Staten Rayni Fox
1-6, 4-6 [35]

Finaleplaatsen gemengd dubbelspel

[bewerken | brontekst bewerken]
nr.finaletoernooiondergrondpartnertegenstandersscore
gewonnen finales
geen
verloren finales
1. 1974-07-07 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon gras Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Farrell Vlag van Verenigde Staten Billie Jean King
Vlag van Australië Owen Davidson
3-6, 7-9 details

Resultaten grandslamtoernooien

[bewerken | brontekst bewerken]
Legenda
g.t.geen toernooi gehouden
l.c.lagere categorie
–niet deelgenomen
Guitgeschakeld in de groepsfase
1Ruitgeschakeld in de eerste ronde
2Ruitgeschakeld in de tweede ronde
3Ruitgeschakeld in de derde ronde
4Ruitgeschakeld in de vierde ronde
KFuitgeschakeld in de kwartfinale
HFuitgeschakeld in de halve finale
Fde finale verloren
Whet toernooi gewonnen
 w-v winst/verlies-balans
toernooi1972197319741975197619771978197919801981
Vlag van Australië Australian Open – 3R – 3R – – – – – – –
Vlag van Frankrijk Roland Garros – – – 1R – 2R – – – –
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R 2R 4R 3R 1R 3R 2R 1R 2R 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open – – 1R 1R – 1R – – – –

Vrouwendubbelspel

[bewerken | brontekst bewerken]
toernooi19711972197319741975197619771978197919801981
Vlag van Australië Australian Open – – KF – KF – – – – – – –
Vlag van Frankrijk Roland Garros – – – – 2R – HF – – – –
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 3R 2R KF 3R HF HF 3R 1R 2R 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open – – 1R 2R 2R – KF – – – –

Gemengd dubbelspel

[bewerken | brontekst bewerken]
toernooi1972197319741975197619771978197919801981
Vlag van Australië Australian Open g.t. g.t. g.t. g.t. g.t. g. t. g.t. g.t. g.t. g.t.
Vlag van Frankrijk Roland Garros – – – – – – – – – –
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R 2R F 1R KF 1R KF KF 2R KF
Vlag van Verenigde Staten US Open – 1R KF – – – – – – –
[bewerken | brontekst bewerken]